skip to main |
skip to sidebar
Вечерва бев во ГЕМ, имавме дебата со Фуере. Таму дознав дека има полициска опсада на А1.
После дебатата, заедно со неколку познати отидовме да видиме што навистина се случува.
На свои очи најубаво верувам.
Еве што видов.
- Десетици полициски возила околу А1
- Кордон од полицајци на влезот
- Десетици новинари на А1 пред влезот кои бараат да влезат покажувајќи легитимации
- Полицајците не им дозволуваат да влезат
- Еден од новинарите ме препознава и ме кани да бидам гостин на отворената програма
- Прифаќам, и заедно со него се обидуваме да влеземе
- Им соопштувам на полицајците дека сум поканет како гостин и сакам да влезам во телевизијата
- Полицајците ме спречуваат
- Во моментот кога полицајците се вмешуваат во моето право да гостувам на ТВ, барам од нив да ми образложат зошто не ме пуштаат
- Никој ништо не кажува
- Тогаш се повикувам на етичкиот кодекс на полицијата и барам да ми кажат која е основата на нивната полициска интервенција, зошто ме спречуваат да гостувам на А1
- Никој ништо не одговара
- Барам од полицајците да кажат дали имаат сомнение дека е ивршено некакво кривично дело (никој ништо не кажува)
- Барам да кажат дали имаат судска наредба за блокадата на А1 и да покажат судската наредба, но никој од нив ништо не кажува
- Барам од полицајците да се легитимираат (имам законско право да побарам такви нешто, кога полицајците вршат полициска интервенција во која сум засегнат)
- Полицајците не се легитимираат
- Залудни се сите повикувања на уставот, законите и човековите права
- Го препознавам покрај мене Коле Чашуле, главниот уредник на „Време“, кој е исто така спречен да влезе во својата редакција, како и неколку други новинари
- По 10-15 минути убедување и натегање една новинарка со микрофон и камера доаѓа од внатрешноста на телевизијата и почнува да ме влече за рака, викајќи дека сум поканет како гостин во отворената емисија
- Дури тогаш ме пропуштаат, откако некој издаде наредба да ме пропуштат
Ете така влегов. Во телевизијата имаше политичари од речиси сите опозициони партии, новинари од разни редакции, пратеници, активисти од повеќе здруженија. Сите беа дојдени да изразат солидарност затоа што беа загрозени основните човекови права.
Сите прво ги малтретираа на влезот, а дури после многу натегања само некои ги пропуштаа.
Кој го направи „театарот“? Тој што издал наредба со полициски кордон да се блокираат новинарите и нивните гости.
Тој што издал наредба специјални полициски сили да постават блокада кај железничкиот премин во Маџари.
Вакви прекршувања на човекови права се карактеристични за диктаторски режими.