Горниот или Долниот Буш „Велики“?

Уште еден ступиден спор, во време кога енергијата треба да ја насочуваме на покорисни активности:
Градоначалникот: иницијатива за преименување на паркот во „Џорџ Буш“ (за тоа што добивме, или за тоа што не добивме покана?)
Независни советници: иницијатива за преименување на „Водњанска“ во „Џорџ Буш“ (заради неговата „борба за правичност“ или заради притисокот да направиме компромис со Грција?).
Советничка од СДСМ: „Буш прво треба да го заврши активниот мандат и својата мисија за нашиот прием во НАТО, а потоа треба да му се заблагодариме на промислен начин.“ (Наместо паркот,„Водњанска“да се вика„Џорџ Буш“)
Предлог за постигнување компромис: улицата „Водњанска“ да добие привремена референца „поранешниот американски претседател Џорџ Буш“, се дури не влеземе во НАТО.
После, ќе видиме како трајно ќе ја прекрстиме: во „Новиот Буш Велики“ или во „Долниот Буш“.

The Huffington Post – Greek Propaganda Tool?

Колку блоговите се битни, особено американските, покажува постот NATO Enlargement -- The View from Athens, потпишан од грчкиот амбасадор во САД Александар Маљас, објавен на The Huffington Post, најпопуларниот политички блог (според Technorati).

Ако некој го прочитал постот објавен на 27 март, ќе му било сосем јасно што ќе се случи во Букурешт:

„Greece supports the enlargement of NATO in the Western Balkans, with the invitations to Croatia and Albania. Ιt is ready also to welcome the Former Yugoslav Republic of Macedonia (FYROM), provided that our northern neighbor shifts from their nationalistic logic and agree to a mutually agreeable name for international use that differentiates the new Balkan state from the Greek province of Macedonia; a name that will not be a vehicle for propaganda and irredentism against a neighboring NATO member.“

Грчкиот амбасадор мошне вешто ги пресретнува противничките аргументи, користејќи реторички фигури во аргументативни цели:

„Some have questioned our stance on the name issue and the possibility of a Greek veto at the NATO summit, if the name issue is not resolved by then. Some are suggesting that we are re-fighting old battles, not seeing the "big picture", that we are drawn into the past. My answer to these claims is that the name issue is not a bilateral one. It is an international issue, which concerns our broader region. Directly, or indirectly, it concerns NATO and the U.N. And, if not resolved now, it may fester to poison future generations, undermining stability and cooperation in the 21st century.“

Очигледно, во Букурешт победи аргументот дека спорот со името не е билатерален, туку интернационален проблем кој што го засега НАТО.

Но, што стана со нашите аргументи? Каде се тие објавени и кои амбасадори ги застапуваа? Дали воопшто некој ги прочита?

Зошто на The Huffington Post, уредуван од Arianna Huffington („Originally from Greece“), не се појави пост со наслов NATO Enlargement -- The View from Skopje, потпишан од македонскиот амбасадор во САД?

Утешение грешним

Во овие „судбоносни“ моменти, не можев а да не ги споделам со вас мудрословијата на нашиот водач:

- „Ако не си подготвен, не влегувај во рингот. Ако си подготвен, влези и победи.“

- „Во рингот ако застанеш, макар и една секунда - ти си готов. Веќе следната секунда си на подот, со можност за тешка повреда, нокаут, па и за здравствени последици во крајна инстанција. Плус срамот и непријатноста пред гледачите.“

- „Во боксот ако не победиш, ќе бидеш победен.“

- „Во секоја секунда да си подготвен за напад врз тебе и да одговориш со противнапад. Да оцениш кога е момент да удриш, а кога да тактизираш. Да се снајдеш во дел од секунда, а ако не се снајдеш, те нема, си отишол на подот.“

- „Едноставно, боксот те учи да го респектираш својот противник, да станеш цврст, храбар, одлучен, да победуваш, да умееш да поднесуваш порази и повторно да почнуваш од почеток. Навистина, корисен спорт за млади луѓе што ја градат својата личност.“

- „Политиката не може без боксерски изрази. И во неа има ниски и силни удари, ескивирања, нокдауни и нокаути. Никогаш не знаеш од каде и од која страна ќе добиеш удар. Ќе бидеш нокаутиран. Последниве години јас тоа најдобро сум го почувствувал.“ (Во политиката има повеќе ниски удари отколку во боксот)

Зошто фајтерот Груевски одеднаш необично се преобрази во пасивен примач на сочуства: „Ние направивме се' што можевме“, Грција „не покажа никаква попустливост“, „знаеме што сакаме“, но „таква ни била судбината“ (Ветото не можe да не' скрши)

Мило ми е што поранешниот боксер Груевски, после неколку нокаути, конечно осозна дека мускулите најчесто се контрапродуктивни за решавање на спорот.

Но, зошто воопшто влезе во рингот, ако не бил подготвен – дури и да попие нокаут? И зошто сега отсуствува неопходниот респект кон противникот, со кој сакаме да станеме сојузници во НАТО и ЕУ?

Најмногу од се, ме буни следново: зошто странците упорно ни изразуваат сочуство, кога сеуште сме живи?

А одговорноста?

Кој ќе ја понесе одговорноста што не добивме покана за НАТО во Букурешт?

Кој ќе ја понесе одговорноста за неоснованото изразување верба дека Македонија ќе ја добие поканата за членство во НАТО?

Кој ќе ја понесе одговорноста за погрешната проценка дека ќе можеме да станеме дел од НАТО-семејството без да го решиме спорот со Грција околу името?

Кој ќе ја понесе одговорноста за погрешната 15-годишна стратегија во спорот со Грција - „Времето работи за нас“ и „Тоа не е наш, туку нивни проблем“?

Кој ќе ја понесе одговорноста што „билатералниот спор со Грција“ одеднаш се претвори во спор помеѓу нас и НАТО?

Кој ќе ја понесе одговорноста што сега НАТО бара од нас постигнување „заемно прифатливо решение на проблемот со името“ и тоа „as soon as possible“?

Кој ќе ја понесе одговорноста за тоа што дојдовме во ситуација и Албанија да може да ни стави вето?

Кој ќе ја понесе одговорноста за лагата дека „сите земји членки на НАТО како никогаш досега беа на страната на Македонија, освен една - Република Грција“?

Кој ќе ја понесе одговорноста за тоа што сеуште живееме во аквариум и што вината за тоа постојано ја префрламе на другите?

Блогери vs. (Но)винари

Лажните надежи чинат цели пет (или петнаесет) денари!
Читајте блогови!
И ако ве излажат, барем нема да ви земат пари.

Веронаука или логика?

Кој предмет е попотребен: веронаука или логика?

Не не оставајте сами!

Кутрите ние.

Останавме сами, дома.

Не не оставајте сами, Антонио и Никола, Бане наш мил!

Елајте побргу ваму од мрачниот Букурешт, кој не унесреќи ем во 1913, ем во 2008. Дојдете си побргу во Република Скопје, за да бидете со вашиот народ, кој во овие тешки моменти не може да издржи ни пет минути без вас.

И немојте ни случајно да сте поднеле оставки од морални причини, поради тоа што не успеавме да станеме дел од „фамилијата“.

Дојдете како победници, затоа што си ја остваривте целта.

Сега, ем си имате алиби за предвремени избори, ем си имате алиби за да прекинете со реформите. И за секој ваш политички неуспех крива ќе биде Баба Рога – Дора Бакојани.

Да не се лажеме. Не сме мали деца. Не сакате вие да ни ги укинат визите, за да можеме слободно да се движиме каде ќе посакаме во Европа и во светот.

Не сакате да станеме членки ниту на НАТО, ниту на ЕУ.

Ако добиеме визи, пола од граѓаните ќе посакаат да избегаат што подалеку од вас, а пола ќе сфатат дека заслужуваат подобри политичари од непоколебливите борци за „Поранешна Југословенска Република Македонија“.

Во право си Бане, разочарани сме!

Разочарани сме од тебе, од Груевски, од Милошоски и од сите други политички идиоти кои ќе се вадат на „фрустрациите на нашиот јужен сосед“ за да си ја сочуваат сопствената политичка фотелја.

Политичка контрацепција

Политичка контрацепција
Бујрум, коментари.

„Антика“ за Ксантика

„Антика“ за Ксантика

Македонски парадокси

Вчерашната колумна: Македонски парадокси