МПЦ – слуга на државата?

Процесот на десекуларизација продолжува:

„Претседателот на Република Македонија Бранко Црвенковски донесе Указ со кој ја одликува Македонската Православна Црква со “Орден на Република Македонија”.
Претседателот Црвенковски ова највисоко државно одликување го доделува по повод 40 годишнината од автокефалноста на МПЦ.“ Така, после Киро и Борис (посмртно), и МПЦ ќе го добие највисокиот орден.

Но, кои се заслугите на МПЦ за државата?

- Духовната поддршка на двајцата Македонци, спроти процесот против нив во Хаг, и небулозната политичка оценка дека со тоа ќе им се суди и на сите бранители на Македонија во 2001?

- Догмата на Стефан дека „никогаш и никаде не е грев да се брани својата татковина“?

- Паролата на Митрополитот Полошко-кумановски г. Кирил дека Без Македонската Црква нема опстој на народот и на државата? (Смртта на разумот)

- Попувањето дека „Божјата волја“ е над сите закони и правила?

- Отпорот против ЕУ (против донесување на закон што ќе овозможи верски слободи за сите)?

- Најострата осуда на идејата за хомосексуални бракови, и нивно прогласување за „зло“ и „грев“?

- Прогласувањето на Хелсиншкиот комитет за „агентура на други структури“? (Паника во МПЦ!)

- Промоцијата на идејата дека „Верските чувства како подлабок елемент на човековото битие имаат приоритет над правото на слободно изразување“? (повеќе)

- Хајката против Јован и „расколниците“?

Како после ова МПЦ ќе се брани од нападите дека е државна творба создадена за да штити државни интереси?

Говор на омраза – „Парадокс, ама вистина!“

Еве што вика експертот за Говор на омраза:

„Говорот на омраза или hate speech е јавна изјава направена преку какво било медиско средство, со намера да промовира омраза, повик на дискриминација, омаловажување или повик на насилство кон друго лице или група на основа на нивната различност по раса, боја на кожа, етничко или национално потекло или религија.“

Но, тоа е горе-долу дефиницијата на расистички и ксенофобичен материјал ("racist and xenophobic material") во “Additional Protocol to the Convention on cybercrime, concerning the criminalisation of acts of a racist and xenophobic nature committed through computer systems”:

“"racist and xenophobic material" means any written material, any image or any other representation of ideas or theories, which advocates, promotes or incites hatred, discrimination or violence, against any individual or group of individuals, based on race, colour, descent or national or ethnic origin, as well as religion if used as a pretext for any of these factors.”

Говорот на омраза не може да се редуцира само на расистички и ксенофобичен материјал. Како што фино забележува Парек „Hate speech expresses, advocates, encourages, promotes or incites hatred of a group of individuals distinguished by a particular feature or set of features.“ (Hate speech: Is there a case for banning?, Bhikhu Parekh). Впрочем и во дефиницијата на „hate speech“ во фамозната препорака 97, стои и изразот „...или други форми на омраза засновани на нетолеранција...“ („...the term "hate speech" shall be understood as covering all forms of expression which spread, incite, promote or justify racial hatred, xenophobia, antisemitism or other forms of hatred based on intolerance, including: intolerance expressed by aggressive nationalism and ethnocentrism, discrimination and hostility against minorities, migrants and people of immigrant origin.“ (RECOMMENDATION No. R (97) 20 OF THE COMMITTEE OF MINISTERS TO MEMBER STATES ON "HATE SPEECH").

Експертот како да не чул за хомофобичен говор на омраза (homophobic hate speech). Очигледно, ја нема прочитано Резолуцијата за хомофобија во Европа на Евопскиот парламент која ги повикува земјите членки да обезбедат заштита од „хомофобичен говор на омраза и насилство“ („Calls on Member States to ensure that lesbian, gay, bisexual and transgender people are protected from homophobic hate speech and violence...“).

Експертот очигледно не чул и за родово-заснован говор на омраза (gender-based hate speech). Ама затоа е експерт за сексистички говор: „Имено, помалку се заморивме, драги мои од главно трите групи-типа на другарки-госпожи во политиката: невротични кучки; истоштени квази-исусовки (кои ќе ја спасувале Македонија која заслужувала подобра власт) и девојки од работните акции т.н.community girls.“ (Дневник, 14 февруари, 2006) (види Честитка за „Свети Валентин“)

Да потсетиме и на ОТВОРЕНО ПИСМО до Европската комисија против расизам и нетолеранција во кое беше укажано и на елементи на говор на омраза од страна на Фрчковски.

Нема што, конечно, станавме пристојно место на живеење. Проминентните колумнисти што сакаа да им ја ебат мајката на „квислинзите“ сега бараат санкции за говор на омраза.

„Парадокс, ама вистина!“

Културен шок за Латас!

Интересна реакција на главниот и одговорен уредник на „Вечер“ - Драган Павловиќ Латас, неодамна прогласен за најхомофобична личност во Македонија.
Веста Борат се бакна со машко не е објавена ниту во рубриката Life, ниту во Stars, ниту во Style, туку во вистинската рубрика – „култура“!

Историска амнезија или вешта манипулација?

Ако сликите зборуваат повеќе од зборовите, тогаш што кажува насловната страница на Нова Македонија од 9 септември 1991?
1) Македонија гласаше за самостојност

2) Македонија гласаше за останување во Југославија

Дали ова е едно од оние прашања кои не заслужуваа одговор?

Уште поинтересно е како ја конструираме современата историја.

Еве што пишува во „Македониум“ – Антологија на Македонската национално-политичка мисла (2003): „На референдумот, одржан на 8 септември 1991 година, граѓаните на Република Македонија по пат на плебисцит, со 95,09 отсто гласале за суверена и независна Република Македонија.“

Две вистини се умешно забошотени:

Прво, се создава впечаток дека 95,09 отсто од граѓаните гласале за, а не 95,09 од оние три четвртини запишани граѓани што излегле да гласаат. (А колку беа запишани во меѓувреме, е уште едно прашање кое не заслужи одговор.)

Како второ, се создава впечаток дека граѓаните „гласале за суверена и независна Република Македонија“, без да се додаде „со право да стапи во иден сојуз на суверените држави на Југославија“. (Колку од тие за беа за Југославија, е прашање кое тогаш не заслужи одговор.)

Во книгата „Македониум“ може да го прочитате и потпоглавјето „Прием на Република Македонија во ООН“, во кое се тврди дека „Република Македонија е примена за членка на ООН на 8 април 1993 година“?!?

Ако навистина се случило тоа, што мајка тогаш бара Метју Нимиц во Македонија да ни решава некаков си измислен спор помеѓу „Бившата Југословенска Република Македонија“ и Грција?

Кутрата полиција

Изгледа има логика што Охриѓани имаат таков став кон „скопјанишчана“, оти Скопјаните знаат да бидат многу опасни:

„Случаите со полициската бруталност се многу интересни и за членовите на Хелсиншкиот комитет. Оттаму велат дека најдобар пример како функционира оваа проблематика е минатогодишниот случај кога бившата претседателка на Хелсиншки, Мирјана Најчевска, пред свои очи видела како петмина „алфи“ брутално претепуваат скопјанец на улица.
„Кога баравме објаснување, од МВР ни рекоа дека тоа што го видела Најчевска не било така, туку дека петтемина „алфи“ биле нападнати и тепани од човекот“, вели актуелниот претседател Исо Руси.“ (Осумдесетина полицајци пред отказ поради претепување граѓани)

Чувај боже од Скопјани, ако еден Скопјанец може дури петмина алфи да истепа! И дај нема смисла, не се јавувајте веќе на бесплатниот телефон 0800-11-333 да пријавувате полициско насилство. Тоа е бесплатен број за пријавување на насилство врз полицијата од страна на граѓаните.

Да се надеваме дека новите казни од 600 до 900 евра за омаловажување на полициски службеник, ќе придонесат за намалување на насилството врз полицијата, особено врз кутрите, нежни и беспомошни „Алфи“.

Први што треба да добијат глоба се новинарите што неоправдано ги омаловажуваат полицајците претставувајќи ги како насилници, врз основа на сомнителни искази на некакви си „активисти за човекови права“: „Нивното искуство кажува на солидарност меѓу полициските колеги, кои откако ќе претепаат некого, веднаш одат со стандардни финти дека биле нападнати и дека тие само се бранеле.“

Покрај глобата, за активистите на човекови права што ја „кодошат“ полицијата треба да се определи и педагошка мерка - притвор, за да можат и сами да се уверат колку нашите полицајци се нежни и беспомошни во вршењето на службата.

„мала Македонија“

Има само една Македонија?

Ептен сме големи, нема што!
Зошто немам чувство дека навиваме за иста Македонија?
И зошто толку упорно се форсира мапата на „мала Македонија“?
Зошто постојано се заташкува мапата „Македонија до Индија“?

„Шврки“ слоган?

Инспирисан од „шврки“ атмосферата во Холивуд синоќа, ми текна нешто што може да се искористи како слоган на сексуалните работнички/работници:
„Бадијала седи, бадијала не работи!“

Швркнат предлог за „queer“

Денеска имавме необична дискусија во „Точка“, во мошне чуден состав од фрикови. Врти-сучи, пак почнавме да муабетиме како треба да се преведе „queer“ на македонски. Поводот беше „настраниот“ пост на Сатаниел.

Во ексцентричен занес на „помрчување“ на умот предложив „мањак“, што на некои им изгледаше смешно и комично како и пежоративното „педерче“ и бугарското „обратен“. Сепак, тетеравејќи се накај дома сфатив дека „мањак“ е исто толку неприфатлив колку и традиционалниот „настранлија“. Еве што понатаму се „изроди“ од моите изопачени идеи:

Ако едно од значењата на „queer“ e „благо пореметен“ (како што забележува femgerila), и ако коренот му сугерира „извртување“ и „скренување“, тогаш зошто да не пробаме со „швркнат/а“?

Еве неколку контексти, „пејстирани“ од „Google“:

„секоја песна е различна, а сепак на ист начин швркната“; „Се бара пореметено швркната чоек“; толку е швркнат што не можеш да не се смееш“; „Швркната една, торта ми донесе, еј!“; „само да не се избаци некој швркнат ко од Лост“; „Да бе, стварно швркната епизода.“; „Тушот беше швркнат на ладно. Сите три пешкира беа паднати на земја...“; „Беше полу висок, најмалце беше восок, па џвркнат, шо му иде швркнат али у форма на будалетинка...“, „Покрај него има цела палета на луди ликови, од луд научник, поп-сериски убиец, швркнат ловец на вампири сл.“; „има швркнат концепт“; „ не си педер се додека не ти го швркнат а за швркање швркај све што ќе ти дојди пред патот немај милост денес е опасно време ако не ебаш ќе те ебат.“

Размислував и за варијантата „чвркнат“ („Стварно беше чвркната сто на саат“), ама по консултација со експерти, сфатив дека „швркнат“ е пооткачен термин. Остај друго, туку и во речникот на Зозе Мурговски зборот „шврка“ има вакво значење: „за жена, често менува сексуални партнери“ - стр. 919 (ако не ме излажаа преку телефон).

Најпосле, ако може да има „швркнат концепт“, зошто да нема „швркната теорија“?

Што мислите бе, швркнати?

Удрете по тутунската мафија!

Наместо законот да ги штити граѓаните, неспроведувањето на законот ја штити тутунската мафија, која слободно рекламира цигари.

Пошто Груевски е за економија, и поддржува добри идеи, еве му уште една идеја како да го наполни буџетот.

Нека издаде веднаш налог до пазарната инспекција за поведување прекршочни постапки за рекламирање на цигари.

Само низ центарот на Скопје вчера забележав стотици реклами.

Ако просечна казна е околу 3.000 евра, тогаш координирана акција низ цела Македонија со поднесени 1.000 прекршочни пријави би можела да исходува со полнење на буџетот од 3 милиони евра.

Ете пари за борба против зависноста од никотин и други дроги.
Затоа, пријавете рекламирање на цигари на 3220547!

Клупите во Вардар

Еве колку се грижиме за Вардар, за клупите, за екологијата:

И после се прашуваме: Зошто странските туристи доаѓаат само еднаш?