00:38
Читајќи една интересна книга, наидов на неколку редови кои може да послужат наместо одговор на „смртните прашања“:
„Обратниот редослед – првин пишуваш, а потоа сфаќаш за што пишуваш – можеби е чуден, па дури и перверзен, но мислам дека тоа е, барем во повеќето случаи, стандардна постапка во културната антропологија.“ (Клифорд Гирц, „Толкување на културите“)
Ете, така и јас - првин постирам, а потоа дури се обидувам да сфатам за што постирам – тоа е мојата стандардна постапка при блогирањето.
Најчесто пишувам на прва топка, инстинктивно - без колебање и без авторефлексија.
„Од многу мислење глава боли“ – убаво си кажал народот.
„Што е пост?“, Што е блог“ – чуму такви прашања?
Ако добро паметам, еден постар наш философ, честопати споменуваше некој си Журден - човек што цел живот пишувал проза, а не знаел дека пишува проза.
Дали знаењето што е проза воопшто му било потребно за да пишува проза?
Дали ви е потребно да знаете „Што е пост?“, „Што е блог“, за да постирате и блогирате?
Паметам, имав една познаничка која цело време решаваше задачи во библиотека. Еден ден, откако решила цела збирка задачи, се доближила до еден колега, и му го поставила следново прашање: „Што значи ова знакчево овде?“
„- Тоа е знак за интеграл“ – одговорил колегата.
Ако можеш да решиш цела збирка задачи со интеграли, без да знаеш што е интеграл, тогаш можеш и да испостираш илјада поста, без да знаеш што е тоа блог.
Зш да не?